Blog design - od koszmaru do portalu

Poprzedni design bloga straszył. Straszył potwornie. Czarne tło i białe litery męczyły wzrok. Koszmarna ilość reklam pomiędzy postami wkurzała (teraz już rozumiem, po co komu AdBlock). Wąski, wciśnięty między wielkie marginesy tekst okazywał się być niemal nieczytelny. Oczywiście, zdawałem sobie z tego sprawę. Wiedziałem, że jest źle, wiedziałem też, co jest złe. Mimo to nie poprawiałem bloga przez długi czas.

Dlaczego? Uważałem, że treść jest ważniejsza niż forma. Ciekawy tekst przeczyta każdy, nawet jeśli musi przecierpieć możliwie nieergonomiczny układ. W razie nadmiernych cierpień - nikt nie zabraniał wyłączenia CSS (wtedy blog zyskiwał znacznie na czytelności). Owszem, czytelność była niezerowa, jednak do kompletnego zera wiele nie brakowało. Pomijając dzień publikacji posta (wtedy ilość unikalnych odwiedzin skakała do około 10-20), średnia dzienna ilość wizyt oscylowała w granicach 1-4.

Zmiany ukierunkowane zostały pod jeden cel: blog ma być możliwie wygodny w czytaniu. Nie musi być stylowy, efektowny, piękny, ma być możliwie wygodny. Tak wygodny, żeby korzystanie zeń nie sprawiało żadnych problemów. Żeby wszystko, co potrzebne, było łatwe do znalezienia. Co więc dokładnie się zmieniło?

Augmented Reality - first look

Dawno, dawno temu, ludzkość marzyła o pełnej integracji komputerów z życiem codziennym. Jak wiadomo, niezbyt się to udało, przynajmniej taki stan mamy na dzień dzisiejszy.

Jedną z technologii związanych z integracją świata wirtualnego i rzeczywistego jest szeroko pojęte Augmented Reality. Działanie AR opiera się na różnych implementacjach i rozwiązaniach, natomiast wspólny jest efekt: nałożenie, w czasie rzeczywistym, dodatkowych informacji wirtualnych na obraz świata rzeczywistego - zależnie od formy albo jako HUD na światłoprzepuszczalnej powierzchni, albo jako modyfikacje obrazu z kamery cyfrowej. Niżej zamieszczam pomysł prostego rozwiązania AR stosowalny, gdy dysponujemy zestawem: GPS + akcelerometr/żyroskop+kompas cyfrowy.

Między programowaniem a pisaniem programów

Dzisiejszy wpis sponsorowany jest przez idee różnych rozmów na forach oraz najróżniejszych blogów poświęconych programowaniu i projektowaniu aplikacji. Jest to głównie moje własne podejście do rozróżnienia pomiędzy początkującym a zaawansowanym programistą - odzwierciedlone zwłaszcza w chwili, gdy wspomniany programista pracuje.

Nokia N900 - test i recenzja

3.2MPix. 5MPix. 12MPix! Wbudowana pamięć 8GB. Wbudowana pamięć 16GB. Ekran 3.2". Ekran 4.3". Komórkowy wyścig zbrojeń uważam za otwarty. Dosłownie z tygodnia na tydzień pojawiają się nowe - szybsze, mocniejsze, podobno lepsze - urządzenia. Czy naprawdę wszystkie te "nowinki" są warte uwagi? I tak wiadomo do czego zmierza smartphone - do kieszonkowego, wyjątkowo mobilnego netbooka. Grunt, że jeden taki już jest.

MFC, WinAPI i wersja systemu

WinAPI jest kompatybilne wstecz. Często powtarzana przez programistów Windows fraza, która generalnie jest prawdziwa. Są jednak pewne wyjątki, okazuje się, że nawet Microsoft robi spore zmiany we własnych headerach, co nieraz znacznie utrudnia utrzymanie kodu.

C++ to zło?

Polecam przejrzeć. Dodatkowo, Reg skomentował to na swoim blogu.

Z mojej strony krótko: z tezami przedstawionymi się zgadzam, do użytku radzę: do normalnego użytku jakiś język zarządzany (C#, VB.NET, Java), jeśli naprawdę potrzebna jest kontrola nad każdym bajtem i (de)alokacją - pure C (a ten moduł w C połączyć z zarządzaną obsługą usera).

Studiowanie informatyki - warto?

Jak zapewne niektórzy z was wiedzą, po semestrze rzuciłem studia celem podjęcia pracy jako programista. Stwierdziłem, że potrafię się obejść bez nich i mogę wyjechać pracować w zawodzie. Jako, że niedawno trafiłem na ten wpis, postanowiłem napisać kilka własnych spostrzeżeń na temat studiów informatycznych i ich przydatności.

GameMonkey w SpaceFight

SpaceFight się rozwija. Ba, rozwija się całkiem szybko - podstawowa fizyka, HUD i sterowanie istnieją, nawet zasoby są ładowane na podstawie danych, a nie hardkodowanych wartości (no... poza ścieżką do pliku z testową misją). Stąd w końcu pora na język skryptowy podpięty do projektu.

Windows Phone 7 - porażka roku?

Większą część swoich rozważań opieram na lekturze tego tematu z forum XDA-developers, dodając do tego własne spojrzenie na rozwój technologii mobilnych i wielki krok w tył w wykonaniu MS. Jak zapewne wiecie, jestem bliższy power-userowi niż przeciętnemu zjadaczowi minut, stąd większa część oceny będzie zapewne "skażona" moimi wymaganiami względem systemu mobilnego.

SpaceFight: dylatacja czasu

Kopia posta z Forum Gamedev.pl (zbyt dużo mówi o grze, żeby pominąć).

Dylatacja czasu i podróże wewnątrzukładowe:

Jako, że mowa o zjawisku udowodnionym naukowo i dokładnie opisanym , osoby nieobeznane odsyłam do wiki. Pewnego rodzaju innowacją byłoby wprowadzenie w moim shooterze podróży wewnątrz układu planetarnego. Jak bym to widział w chwili obecnej: do dyspozycji gracza w czasie misji jest kilka "punktów węzłowych": statek matka, punkt celu misji, możliwe, że 1-2 dodatkowe punkty powiązane z zadaniem, między tymi punktami gracz może "skakać" z prędkością zbliżoną do prędkości światła.