Prostota vs. estetyka

Wzorce projektowe, zalecenia projektowe platformy i wszystkie podobne powstają w jednym celu: mają ułatwić tworzenie i rozumienie kodu pisanego z użyciem danego API. Czy mówimy o operacjach asynchronicznych w Symbianie, czy o tworzeniu obiektu aplikacji jako globalnego - zawsze celem jest zwiększenie przejrzystości i przewidywalności kodu. Są jednak takie sytuacje, gdy trzymanie się wspomnianej przejrzystości zabiera stanowczo za dużo czasu i rozwiązanie najbardziej oczywiste, "podręcznikowe" jest tym najgorszym.

emit Alert(StackOverflow);

Qt jest dość popularnym API do obsługi okien i nie tylko. Warto wspomnieć, że na jego bazie powstał interfejs graficzny KDE, mnóstwo większych i mniejszych aplikacji jak Skype, Gadu-Gadu, Google Earth, Kate oraz reszta aplikacji z pakietu KDE. API jest przemyślane, wieloplatformowe, kod przenosi się łatwo, ponadto w samym Qt wmontowano chyba wszystko, z czego typowy developer korzysta tworząc natywną aplikację. Jako, że każda platforma i każde API ma swoje niuanse, dzisiaj o przepełnianiu stosu za pomocą sygnałów i slotów - właśnie w Qt.

Miasto przyjazne komunikacyjnie: opcja prywatna

Kontynuując poprzedni tekst dotyczący komunikacji publicznej w Warszawie, tym razem postanowiłem skoncentrować się na oparciu ruchu mieszkańców na prywatnych środkach komunikacji. Ponieważ, na chwilę obecną, własny pojazd jest jedynym sensownym rozwiązaniem (zwłaszcza gdy jedzie się do centrum po południu, a wraca nocą - w weekendy częsty scenariusz), tym razem całość opiera się o założenie, że większość osób ma i chce używać własnych pojazdów.

Miasto przyjazne komunikacyjnie: opcja publiczna

Na chwilę obecną Warszawa jest komunikacyjnie miastem wrogim człowiekowi. Wrogim - to nie przesada. Wieczne korki, wieczna niewygoda, godziny czekania. Co najgorsze, nic tak naprawdę się z rozwiązaniem tego problemu nie robi. Niby są pomysły, niby są plany, jednak... za mało radykalne. Żeby dało się tu żyć, konieczne są poważne zmiany. Jest na to kilka pomysłów, moje (zupełnie różne) przedstawię w tym i kilku kolejnych publikacjach.

O rozwiązywaniu problemów - jak uczyć się programować

Mówi się, że informatyka jest nauką o rozwiązywaniu problemów. Po przeczytaniu kilku różnych wpisów na blogach dotyczących studiowania informatyki (zwłaszcza tekstu Gynvaela) postanowiłem trochę napisać o samodzielnej nauce programowania. Znacznie się różni od metod przyjętych na uczelniach, sądzę, że może być przydatna zwłaszcza na studentów. Tego sposobu nauki nie poznacie w szkole (przynajmniej polskiej), będziecie natomiast musieli przyswoić go w pracy.

Aplikacja sterowana zewnętrznie

Różne są sposoby programowania asynchronicznego. Stosuje się wątki, przetwarzanie porcjami, delegację do osobnych procesów i jeszcze kilka innych technik. Zakładając, że w danym przypadku wydzielamy pewną operację asynchroniczną do osobnego procesu (załóżmy, niech to będzie kompresja), należy mieć nad tym zadaniem pewną kontrolę. Jak można to zrobić?

Parallel blogging

Krótko: z racji pojawienia się tu dużej ilości materiałów na temat socjotechniki, wyodrębniłem je w formie osobnego bloga. Nie potrafię określić, gdzie aktualizacje będą częstsze - regularności radzę się nie spodziewać. Oczywiście wszelkie aktualizacje zawiera Twitter ;)

Jak zaprogramować programistę część 2

Kontynuacja części poprzedniej, prawdopodobnie ostatnia.

Jak zaprogramować programistę część 1

Ostatnio miałem dość niecodzienne zadanie: zostałem poproszony o pomoc w znalezieniu sposobu, w jaki bezproblemowo można komunikować się na płaszczyźnie prywatnej z programistą. Ponieważ temat uważam za ciekawy i wiąże się z rozszerzoną niedawno tematyką bloga, postanowiłem zamieścić tu streszczenie i opracowanie wszystkiego tego, co już przekazałem i co przekażę. Wiem doskonale, że prezentowana tu wizja "przeciętnego programisty" jest bardzo stereotypowa - nie jest to na pewno poważne i jako poważne nie powinno być traktowane ;)

Przed wakacjami #3: idziemy po piwo

Kto jest klientem sklepu? Pracujący 9-17 obywatel, robiący zakupy przed lub po pracy, świętujący niedzielę, wstający w sobotę przed godziną 11 i posługujący się wyłącznie gotówką. Do tego: posiadający cały worek drobnych i żadnych "grubszych" nominałów (najlepiej w ogóle płacący odliczoną kwotę).